Perikardiosentezis (Periocardiocentesis)

Perikardiosentezis (Periocardiocentesis)

Karın boşluğunun röntgen ile muayenesi

Bir kardiak biyopsi tekniği olarak bilinir. Perikardiosentezis,  çoğunlukla diagnostik amaçla,  perikardial effüzyonun değerlendirilmesi için tercih edilirken, terapötik amaçla da uygulanır.

Perikardiosentezis, göğüs duvarının sağ yarımında  kostokondral birleşme sınırının alt tarafında 4., 5. ya da 6. interkostal aralıkta bulunan ve “cardiac notch” olarak isimlendirilen yerlerden yapılır. Bu noktalarda akciğer lobları kalp üzerinde ventral olarak uzanmaz. Kalbin korunmayan bu bölgelerinden perikardiosentezis (aynı zamanda thoracocentezis) emniyetli bir şekilde yapılır. Bu noktalarda, önemli koroner arterler bulunmaz.

Bölgenin kılları traş edilir ve temizlenir. Derinin dezenfeksiyonu yapılır. Uygulama, hayvan ayakta iken gerçekleştirilir. Sedasyon ya da lokal anestezi gerektirmez. Huysuz hayvanlarda ihtiyaç durumunda punksiyon yapılacak bölgeye lokal anestezi uygulanır. Bölgedeki deri öne ya da arkaya doğru hafif gerdirilirken geniş lumenli stileli bir iğne (iri yapılı hayvanlarda torakar) belirlenen noktada kostanın kaudal 1/3’lik noktasından (kostanın hemen arkasında seyreden interkostal arter, vena ve sinirlerin korunması için) deriye batırılır. Pleural aralığa girilir (pleural paracentesis, pleurocentesis, thoracentesis) ve enjektör ile hafif negatif basınç uygulanır. Bu aşamada torakosentezis tamamlanır. Perikardiosentezis için iğne, ucunun kalpte ya da perikardiumda olduğu hisedilinceye kadar ilerletilir. İğnenin ucunun hareket etmesi iğnenin kalbe değdiğinin göstergesi olarak yorumlanır. İğnenin stilesi ya da enjektörün pistonu geri çekilerek perikardial sıvı aspire edilerek değerlendirilir. Perikardial sıvının koyu kırmızı olması patolojik bozuklukları hatırlatır. Daha sonra iğne yavaşca çekilir ve perikardiosentezis tamamlanır.